Tot op hoge leeftijd was ze een zelfstandige vrouw. Frêle, innemend, krachtig. En wel zo zelfstandig dat ze na ziek te zijn geweest de thuiszorghulp al na korte tijd opzegde. Het tastte haar aan in haar zelfstandigheid. Ze woonde in een mooi appartement met uitzicht op een stukje groen, dat in het voorjaar bedekt was met paarse krokussen. Wat kon ze daar van genieten.
Een van haar zonen belt me als zijn moeder in het hospice ligt. Het einde van haar lange leven is nabij. De zonen willen al graag een en ander bespreken. Het hoeft namelijk geen standaard uitvaart te worden.
Mooi! Ik hou van maatwerk. En van samenwerken. De heren weten precies wat ze wel en niet willen en mijn taak is in dit geval inspireren, regisseren en begeleiden.
Ze kiezen alvast een mooie donker rotan mand om haar na haar overlijden in op te baren. Die bestellen we, zodat deze klaar staat.
Als hun moeder na enkele weken in het hospice het leven losgelaten heeft, wordt ze overgebracht naar het Uitvaartcentrum. Daar verblijft ze tot de dag van de uitvaart, maar daar willen de heren niet de afscheidsplechtigheid. Neen, moeder hield eerder een verjaardagsfeest bij het fraaie Landgoed De Uitkijk. Kan daar ook het afscheid? Jazeker, dat kan.
Het vergt wat maatwerk. Fotopresentaties en muziek regelen we daar zelf, in tegenstelling tot een uitvaart in een uitvaartcentrum, crematorium of kerk. Daar wordt dat door medewerkers of vrijwilligers verzorgd.
Op de rouwkaart van mevrouw komt op de achterzijde de foto van het veld met paarse krokussen, haar uitzicht vanuit haar appartement in het voorjaar.
Kaarsen? Een duidelijk ‘neen’ van de heren.
Bloemen? Ja, maar geen bloemstukken met linten of graftakken. De heren regelen prachtige rotan mandjes met voorjaarsbloemen. Deze worden op de dag van de uitvaart bezorgd bij het landgoed. De medewerkers daar denken even dat er sprake is van een vergissing. Voorjaarsmandjes? Maar het klopt. Het hele plaatje klopt. Het geheel ziet er zo mooi uit.
De dag van de uitvaart is een zeldzaam zomerse dag in het hele vroege voorjaar, officieel is het nog winter. De zon staat hoog aan de hemel als de mand met mevrouw zachtjes neerdaalt in het graf.
Als ik na de begrafenis naar huis rijd, zie ik dat de krokussen uitgerekend deze dag hebben uitgekozen om boven de grond uit te komen in hun volle paarse glorie. Het is voorjaar.