De schilder

Hij is zijn leven lang schilder geweest. Met veel plezier heeft hij dit beroep jarenlang uitgeoefend. Het heeft wel invloed gehad op zijn gezondheid. Vroeger namen ze het niet zo nauw met al die giftige stoffen. Maar toch, het mooiste beroep van de wereld.

Ik ontmoet hem in het hospice. Verzwakt, zijn lichaam is op en hij is klaar voor het einde. In zijn ogen zit nog een twinkeling. Een ondeugd. Dat bevestigen zijn kinderen ook. Papa was een clown. Een man met humor.

We bespreken zijn uitvaart, een mooi gesprek waar zijn gezin bij is. Af en toe valt hij even in slaap, maar dan ineens is hij weer helder. ‘Maak er maar iets moois van, zet de verfpot maar op m’n kist en de kwasten erbij’. Het is een grapje, maar ik sla ‘m op.

Enkele dagen later krijg ik bericht dat meneer is overleden. De uitvaart hoeft niet formeel, het mag een warm en vooral persoonlijk afscheid worden. Die verfpot en kwasten, daar gaan we zeker iets mee doen.

Op de rouwkaart komt een afbeelding van de verfpotten met kwasten. Precies zoals het bij de schilder past. De familie laat door de bloemist een mooi bloemstuk maken met daarin verwerkt een leeg verfpotje en verschillende verfkwasten.

We gaan niet naar een crematorium of uitvaartcentrum, maar gebruiken een andere locatie voor de ceremonie. We mogen een dag van tevoren de zaal inrichten en dat doen we met verschillende schildersezels. Daarop zetten we foto’s, van vroeger en van nu. Geen modern beeldscherm met een PowerPoint, maar gewoon, de echte foto’s, om samen te bekijken en herinneringen op te halen.

Het werkt! Als de genodigden binnenkomen en ontvangen worden met koffie en iets lekkers, komen de gesprekken al snel op gang. Mensen lopen rond, kijken bij het bloemstuk op de kist en bewonderen de foto’s die op de verschillende schildersezels staan.

Tijdens de ceremonie gebruik ik een gedicht van Margreet Jansen. Met de coupletten van dat gedicht schilderen we het levensverhaal van deze humorvolle man. Na de lunch, waar meneer nog bij is, zwaaien de genodigden ons uit en wordt hij door z’n gezin naar het crematorium gebracht.

Er zijn geen vaste kleuren
het is niet blauw of geel
je kunt in rood ook zeggen
ik mis je heel erg veel
(Uit: Ik mis je in alle kleuren, Margreet Jansen)

Hij wordt gemist, deze kleurrijke schilder.