Uitvaart op sneakers

Heel lang was ik een ‘hakken-meisje’. Niet ‘met de hakken in het zand’, al kan ik dat af en toe ook wel. Nee, gewoon, lopen op schoenen met hakken. Lekker vrouwelijk, goed voor je uitstraling, geeft wat extra lengte ook al heb ik dat laatste met m’n 1.80 m. niet echt nodig. In mijn tijd als reisorganisator liep ik hele stadswandelingen op hakken. Soms tot verbazing van mijn reisgezelschappen. Geen enkel probleem, voor mij waren hakken net als sneakers.

Het is ook een beetje ‘zoals het hoort’. Een vrouw op hakken ziet er gekleder uit dan een vrouw op gympen. Toch? Stewardessen kregen bij hun outfit een set pumps met hakken. Misschien zelfs ‘krijgen’ in plaats van ‘kregen’, wellicht geldt dat bij veel maatschappijen nog steeds. Sterker nog, het is nog geen 10 jaar geleden dat onze eigen dochter schoenen met hakken kreeg uitgereikt tijdens de opleiding op de hotelschool.

Inmiddels protesteert mijn lijf tegen lang lopen op hakken en in mijn huidige werk is het vooral ook veel stilstaan op hakken. Dat laatste is soms nog vermoeiender dan een flinke wandeling.
En nog iets, het maakt geluid. Zoals laatst in een kerk met een houten vloer. Oef… niet handig.

Mijn innerlijke criticus spreekt echter duidelijke taal: je doet toch geen sneakers onder je nette pak? Dus ga ik de hele week lekker op sneakers naar de familie, maar op de officiële dagen van de condoleance en de uitvaart trek ik toch maar weer die hakken uit de kast.

 

Tijdens mijn vakantie kreeg ik de rekening van de afgelopen drukke maanden. Rugpijn. Bekende klachten en blijkbaar wil mijn lijf me iets vertellen. Dus de hakken onder in de kast, goede wandelschoenen aan en veel lopen. Dat lost het probleem eigenlijk altijd op. En het zette me aan het denken. Voor wie doe ik eigenlijk die hakken altijd aan op de officiële momenten? Het gaat toch helemaal

niet om mijn schoeisel bij een uitvaart?

Tijdens de eerste uitvaart na de vakantie trok ik de stoute schoenen aan en heb de uitvaart op sneakers gedaan. Keurig nette, zwart met een beetje glitter, degelijke, lekker zittende sneakers.

Na afloop van de ceremonie zag ik de dochter van de overledene op blote voeten lopen. ‘Die hakken’ zei ze, ‘blij dat ze weer uit mogen’. Ik keek even naar mijn eigen outfit en dacht bij mezelf dat er niks mis is met een uitvaart op sneakers.